Poznámky k epizodě
Çocukken biri üçe kadar sayar, hepimiz susardık.
Büyüdük.
Artık kimse saymıyor.
Ama biz hâlâ susuyoruz.
Bazen kırılmamak, bazen kaybetmemek, bazen de düzen bozulmasın diye… Kimi susuş bizi içimizden eksiltiyor; kimi ise bütün o gürültünün arasından kendi sesimizi ilk kez duymamızı sağlıyor.
Bu bölümde “tıp”tan körebeye, saklambaçtan sekseğe; çocukluğun oyunlarından yetişkinliğin sessizliklerine uzanıyorum.
Çünkü çocukken yalnızca bir oyun olan susmak, büyüdüğümüzde hakkımızda çok şey anlatıyor.
Şimdi cevap verme.
Sadece düşün:
Sen nelere susuyorsun?
Bir, iki, üç…
Tıp.
Web: podcasters.spotify.com

