Note dell’episodio
Het was een namiddag die al uren lang aanvoelde als een lome zucht. Het kantoor was uitgestorven. De collega's waren naar het bedrijfsfeest en Evy had een excuus bedacht: ze wachtte op een belletje van de transporteur. Waarover maakte tegenwoordig niet meer uit, zolang het geloofwaardig klonk.
Nu zat ze op haar kantoor, deur dicht. Een kleine ruimte, te warm voor mei, met middaglicht dat door de jaloezieën viel in smalle strookjes. Ze liet haar blik over het bureau glijden, de stapeltjes ordners, de pennen die niemand pakte. Ergens in haar borst zat een prop die nu opeens ruimte maakte.
Ze…
Sito web: podcasters.spotify.com

