Notas do episódio
رابطهٔ جیمز جویس و نورا بارناکل از معدود پیوندهایی است که همزمان زیسته، نوشته شده و به ادبیات مدرن شکل داده است. آنها در ۱۹۰۴ یکدیگر را یافتند و بیش از چهار دهه—در تبعید، فقر، بیماری، سانسور و بیثباتی—کنار هم ماندند. نورا نه صرفاً «همسر نویسنده»، بلکه نیروی پایدارکنندهٔ زندگی جویس بود: زنی بیادعا و زمینی که در برابر ذهنی وسواسی، شکننده و بیقرار ایستاد. نامههای جویس به نورا—صریح، بیپروا و گاه شوکآور—نه فقط اعترافهای عاشقانه، که آزمایشگاه زباناند؛ جایی که میل، صدا، تکرار و شکستن نحو، راه خود را به «اولیس» و «بیداری فینیگنها» باز میکند.در این مکاتبات، عشق به شکل قراردادهای متعارف…
Site: spreaker.com

