Notas do episódio
Kırk yıl boyunca bir dükkânda başkalarının paltolarını onardım, diyen biri var hikâyemde. Ben ise ışığı kapatıp yine de kolların içine bakan tarafım. Aramızdaki fark: o kumaşın hatırladığını sonunda duydu. Ben hâlâ hikâye dinliyorum.
Bu bölümde Nermin'in pasajın en dibindeki tadilat dükkânına giriyoruz. Masada kimsenin getirmediği bir ceket, fişin köşesinde kurşun kalemle yazılmış bir not ve henüz kurumamış kırmızı bir dikiş var. Dikişler söküldükçe, kumaşın sakladığı da açılıyor.
Kumaş unutmaz. İçindeki de.
Yoğunluk: yüksek. Kanlı ve rahatsız edici, ama Monika baştan sona yanında; ne zaman…
Site: podcasters.spotify.com

