Show notes
“Kuşkonmaz Camii’nden bir hatıra olarak saklarsın.”
Tanımadığım bir hanımefendinin uzattığı gülü bu cümlesiyle kabul etmiştim. Öncesinde pançosunu benimle paylaşmıştı. Ben de kolonya ve iki mandalina ikram etmiştim. Gülü uzatınca bir hayli şaşırmış, hemen alamamıştım. Ona ait olduğunu düşündüğüm o gülün, bana ayrılmış olabileceğine alışamamıştım sanırım.
Vermek elimden kolayca gelirken, bana sunulanı almak için bir söze ihtiyaç duymuşum demek ki… “Hatıra olarak saklarsın,” demişti. O sözün içinde gülü alabileceğim bir yer bulmuştum kendime.
O gün, Allah’ın bir insanın eliyle bana ulaştırdığı…
Website: podcasters.spotify.com

