Notatki do odcinka
“İyi evlat” olmak gerçekten de bir erdem mi, yoksa bazen çocukken üstlendiğimiz görünmez bir rolün yetişkinlikte devam eden bedeli mi?
Bazı insanlar daha çok küçük yaşlarda ailenin sorun çıkarmayan, güçlü, anlayışlı ve sorumluluk sahibi kişisi olmayı öğrenir. Kendi ihtiyaçlarını geri plana atar, başkalarının duygularını gözetir, huzur bozulmasın diye susar ve zamanla “iyi olmak” ile “kendinden vazgeçmek” arasındaki sınırı kaybedebilir.
Bu bölümde ebeveynleşme (parentification), çocuklukta üstlenilen aşırı sorumluluklar, duygusal ihmal, suçluluk duygusu, sınır koymakta zorlanma ve yetişkinlikte sürekli başkalarının yükünü taşıma eğilimini konuşuyoruz.
-Neden bazı insanlar “hayır” dediğinde kendisini kötü hisseder?
-Neden yardım istemek zor, yardım etmek ise neredeyse otomatik hale gelir?
-Neden aile içinde herkesin sorununu çözmek bizim görevimizmiş gibi hissederiz?
-Ve neden dinlenmek, kendi ihtiyaçlarımızı düşünmek veya kendimizi seçmek bazen suçluluk yaratır?
Belki de mesele iyi bir insan olmaktan vazgeçmek değil. Mesele, iyi olmak ile kendini feda etmek arasındaki farkı görebilmek.
Çünkü yetişkinlikte gerçek olgunluk, her şeyi taşıyabilmek değildir. Bazen bize ait olmayan yükleri fark edip onları ait oldukları yere bırakabilmektir.
İyi Evlat Olmanın Bedeli: Aile içinde erken büyümek zorunda kalanların ve yıllar sonra bile “her şeyi ben halletmeliyim” duygusunu taşıyanların hikâyesi...
Eğitimler, içerikler, iş birlikleri ve diğer iletişim konuları için:
[email protected]
Önemli not: Bu podcast bölümünde paylaşılan bilgiler genel bilgilendirme ve eğitim amacı taşımaktadır. Herhangi bir kişiye tanı koyma, tedavi önerme veya psikoterapi uygulama amacı taşımaz. Psikolojik ya da tıbbi açıdan profesyonel desteğe ihtiyaç duyduğunuzu düşünüyorsanız, kişisel durumunuzun değerlendirilmesi için ilgili uzmanlara veya bir hekime başvurmanız önemlidir.
Strona: podcasters.spotify.com

